Een gewone dag op school... inclusief vierkant rooster XD

I'm happy XD You know why?
I'm having fun with Suzanne here ^_^ And I'm talking with Nicola~!
Quite surprising hmm? But since some time (like, starting the 8th of march) I've been missing her. Not as the girlfriend way, but as a friend =)
Zo, en nu weer over op het Nederlands XD Ben lui, moet iets voor MaS doen wat mij niet lukt en zit gewoon niet te doen wat ik moet doen (CKV).
-Gaat Suuz & Bram afluisteren-
Oh ze denken dat ze Frans gaan verneuken. Ik denk dat het vast wel goed gaat komen 8D
Links van me zit Lion. Leeuwtje 8D Suuz vindt het niet leuk dat ik met Nicola praat omdat Nicola stom is. Yaah quotes <3 Oh sorry XD
hmm CKV gaat over hiphop. Is leuk hoor! Maar ik doe het liever thuis, random achter de laptop <3
Maar goed. Ik ga stoppen met hier bloggen ofzo XD Misschien verderschrijven aan het verhaal over Bram en Mark 8D

WriteNow inzending; Broken Love (10-01-2010)

Beste Louise,

Ben je verbaasd? De laatste keer dat ik je sprak vroeg je of ik ons verhaal nog wist. Ik vertelde je dat ik het vergeten was, maar ik loog. Ik ken het hele verhaal, inclusief de details nog.

Het was de elfde van maart, 2009. We zaten samen in een chatbox, discussieerden over een nieuwe cd van een artiest waar we allebei naar luisterden. Het was de eerste keer dat we sproken, herinner jij het je nog? We vergeleken het album met een ander album, dat volgens ons allebei het beste album ooit was. Na een paar minuten raakten we aan de praat over andere cd’s, en we voegden elkaar toe op MSN. Dat was de dag waar ons verhaal begon. Elke dag die volgde spraken we, eerst over muziek, later ook over persoonlijke zaken. Ondertussen had ik die CD waardoor we elkaar ontmoetten gekocht.

Op een bepaald moment, begin mei, liet je een foto van jezelf zien. Plagend vertelde ik je dat als ik er niet zeker van zou zijn dat je hetero was, ik je zou proberen te versieren. Hoe kwam ik erbij dat te zeggen? Het leidde ertoe dat je op de 26^e van mei me vertelde dat je het idee had dat je verliefd op me was. Enkele minuten heb ik toen naar het beeld gekeken, me afvragend hoe dat kon. Daarna zei ik dat je de tijd moest nemen om te bedenken of je er zeker van was, en dat ik op je zou wachtten. De dag erna hadden we een relatie.

Maakten we daar een fout? Op dat moment dachten we allebei dat het goed was, dat we van elkaar hielden. We waren gelukkig tot en met augustus, toen ik vakantiewerk ging doen. Al in de eerste week begon je te klagen dat we elkaar nog zo weinig spraken, maar ik mocht geen ontslag van je nemen. Ik geef toe dat het uit irritatie kwam dat ik het uitmaakte met je. Twee dagen later smeekte ik je om me terug te nemen, wat je deed, omdat je zoveel van me hield. Tenminste, dat is wat je zei.

Diezelfde maand ging ik op vakantie, dus had ik geen computer. Jij raakte in paniek; we zouden elkaar twee weken niet spreken. Kan je je nog herinneren hoe we dit oplosten? We kochten postzegels, enveloppen en extra beltegoed. Ik moest je beloven dat ik je twee brieven stuurde, één in het midden van elke week. Braaf deed ik wat me was opgedragen. Ook belden we meerdere keren.
Waren we niet een beetje te afhankelijk van elkaar?

Het werd oktober, we gingen weer uit elkaar. Ditmaal had jij het uitgemaakt, omdat ik boos op je was. Tenminste, je dacht dat ik boos op je was. In feite was ik teleurgesteld. Teleurgesteld dat, toen mijn oma overleed, je er niet voor me was. Dat je je gedroeg alsof het je niets kon schelen, en je wegging met je zusje. Dit duurde wat langer dan de vorige keer, pas na een paar weken was ik er klaar voor je terug te nemen. Je was gelukkig.

Diezelfde maand vroeg je me of we elkaar konden ontmoeten in de zomer van 2010. Ik twijfelde erg, je leek het niet echt te hebben met mijn ouders. Uiteindelijk besloot ik dat ik dan niet meeging met mijn ouders op vakantie. Om dit voor elkaar te krijgen vertelde ik ze dat, als ik thuisbleef, ik op de honden kon letten, en ze zo geen rekening hoefden te houden met de mensen die normaal op onze honden pasten. Dankbaar namen ze mijn aanbod aan. Wat ze niet wisten, is dat jij zou komen in die twee weken dat zij weg zouden gaan…

In tussentijd begon je problemen te maken, omdat ik veel sprak met een meisje uit Griekenland. Telkens opnieuw vertelde ik je dat ze al een vriendin had. Dat ik al een vriendin had, namelijk jou. Ik vertelde je telkens opnieuw dat ik van je hield, dat je mijn alles was. Ik noemde je mijn Godin.

In november stuurde je me een berichtje dat je sinds augustus gevoelens had voor je beste vriendin. Toen ik je hierna vroeg, vertelde je me dat je nooit iets met haar zou beginnen. Je zei dat je van me hield. En ik? Ik was blij, ik geloofde je. Zo snel als ik het kon ben ik die situatie vergeten, en gingen we door met een koppel zijn. Nu ik eraan terugdenk, snap ik niet dat ik toen geen maatregelen heb ondernomen. Ik had het toen al moeten zien aankomen, toch?

Eind november vertelde je me dat je een tijdje ging logeren bij haar. Ik vond het goed, ik was blij. Je had je beste vriendin al een tijdje niet meer gezien, en thuis ging het niet zo goed met je. Je had een stiefvader die je mishandelde, een vader die zelfmoord probeerde te plegen, een moeder die alcoholist was en een oma die het leven ook niet meer zag zitten.

11 December. Een recente datum, vind je ook niet? Vrijdag de elfde. Ik zat in de klas, was druk bezig met mijn economiehuiswerk, toen mijn mobiel begon te trillen. Snel bekeek ik het berichtje dat ik ontving, en begon te huilen. Huilend ben ik de klas uitgelopen. Het berichtje was van jou. Weet je nog wat je stuurde?

“Ik heb met Jade gezoend”

Jade. Je beste vriendin. Ik begreep het niet, wat had ik verkeerd gedaan? Na een minuut of twintig was ik gekalmeerd en ging ik terug naar de les, de blikken van de andere mensen negerend. Wat kon mij het schelen dat mijn gezicht rood en opgezwollen was van het huilen? Mijn vriendin had een ander gezoend.

13 December, twee dagen later. Ik had eindelijk geaccepteerd dat je haar gezoend had, omdat ik dacht dat zij de aanleiding gegeven had. Hoe stom kon ik zijn? Ik besefte pas echt dat het serieus was toen we elkaar weer spraken op MSN. Hier vertelde je me dat je seks had gehad met je beste vriendin, tot drie keer toe, en dat jij elke keer weer was begonnen. Zij was bang dat het pijn zou doen, jij bewees haar dat dat niet zo was. Ik maakte het uit met je, het deed te veel pijn

Nog steeds op de dertiende probeerde ik zelfmoord te plegen. Ik had gefaald, ik was een waardeloze vriendin, en jij was mijn alles, dus ik zag geen redenen meer om te leven. Maar mijn poging tot een overdosis mislukte, mijn maag bleek te sterk te zijn. De dag erna was ik alleen maar duizelig.

Een paar dagen geleden was ik mijn favorieten aan het opruimen, en ik hierdoor kwam ik op je blog terecht. Hier schreef je:

“Ik mis haar. Ik noem geen namen, laten we haar M. noemen. Ik reed in de auto en zag vrachtschepen die naar Nederland gingen, en even had ik de neiging aan boord te gaan. Misschien kunnen we weer vrienden zijn als ze een ander heeft?”

Wat een gemene streek vond ik dat van je. Je ziet jezelf als een slachttoffer, als iemand die niets fout heeft gedaan. Je wist toen nog niet dat ik sinds de tweede van januari een nieuwe vriendin had. Ik stuurde je nog één bericht als afscheid:

“Ik vergeef het je nooit.”

Het steekt af en toe nog steeds wat je gedaan hebt. Elke keer opnieuw vertelde je me hoe bang je was dat ik vreemd zou gaan, omdat eerdere vriendjes van je vreemd waren gegaan. Intussen doe jij dat waarvan je mij soms zelfs verdacht. Waarom?

Ik hoop dat je gelukkig bent met Jade, en dat je haar niet hetzelfde aandoet als je mij aandeed.

Groetjes,

Marianne

2.

Nicola: Cos, we were good as friends. Thats why.

The first time we were maybe, but everytime we tried after that we failed again.

Nic

Nicola: I did love you. Believe it or not. Just i began to fall in love with jade.

I guess. Right now I'm not able to believe it anymore.

Nicola: Oh and btw i was loyal too you. 

Nicola: I didn't have sex with jade the next night. I had sex with jade the beginning of dec.

These are replies on what Minokun said. So don't tell them me.

Nicola: Idk why i'm meant to be in your life. More time for what? It's me. I only want to be your friend.

I'll quote Alice on this: "it's not just her point of view that matters"
I need more time to get over it, to forget it. And why do you say you're meant to be in my life if you don't even know why? And besides, why do you want to be my friend?

cry, cry for 届かない恋

Suddenly I had to think of the song 'Two Hurt' again. Especially since it's snowing again. イノセントスノウ hmm? Anyway, I receiverd a textmessage from Nicola (if you don't want me to talk about it, you can send me a textmesssage):

'Hey susanne its me nicola. Is my new numer. Idk why i'm even texting you. I was gonna write you a letter but if you saw it was from england you wouldn't even read it right? Idk if you've even got this far. But hhey, ima keep going anyway. I read that message thing that you left on your blog. I didn't mean to go on it, but i clicked the wrong thing and saw that its open again. And stumbled across that post. I dont know why you feel that way. Maybe deep down you still love me. Idk. But, in advance don't blame me for your breakup with vanessa. I didn't do anything, it was you and your mind. Just like what split me and you up, just that it was my mind. But hey, i guess it was yours oto, cos you was paranoid about jade. And hey, i was kinda right all along when me and you were together. You loved vanessa too right? You just didn't realise it. So I was right, i just got the wrong person. So we're as bad as eachother. You can still have your right to hate me, i guess. But, you have no reason to hate me. Me and you weren't together when i kissed and had sex with jade. I was free and single, to my mind anyway. So i didn't do no wrong. I'm happy enough being friends with you. If you can handle it. We both don't have feelings for eachother anymorew, so it should be easier ne? I miss you still. There is a car parked in my street with a nl reg plate. And i keep seeing so many lorries from holland too. But anyawy, i'll end this rambling text."

That was a long read hmm? After I was done with it myself I ad to try really hard not to cry, since I don't want my parents and Nan to see me do so. All panicky I sent messages to Minokun and Mi-chu. Alsi I used my mothers Iphone to mail Alice.

It's just, Nicola, I don't hate you. I hate me for being such a terrible girlfriend. I guess, to me, you moved on too fast. Would like it when one of your exes did such a thing after like, a week? And then sent you happily messages about it? Especially if they promised that they'll never be with that person? Oh well, I shouldn't complain. I just hope you two are and stay happy together. Unlike me and Vanessa, which was again all my fault.
But back then, I was so stupid to believe those words 'I love you' when you said them, and now I missed hearing them from Vanessa. Cause even they're just words, everybody likes to hear them right?
I sent your message to Minokun btw, and he sent me this back (note: my replies wont be posted):

"So first she blames you for all.. And now she wants to share her blame and be happy friends ever after? I don't think you are about to forgive her, are you?""

...

" I don't see why forgiving her will help you... You probably will never see each other... And you were loyal to her... She just wasn't loyal to you.. And now she tries to make you feel sorry for her and forgive her... That is how I see this..."

...

"When I broke up with H I wasn't sleeping with another one next night... She could have been sad about losing you, but she doesn't show that with having sex..."

Doesn't he sound like a cute boy, a good boyfriend? Nah, just joking in between, it isn't good to keep serious the whole time, then I'll probably cry again.
I'm not gonna bother Pii with this, she has enough troubles with Saga already.
Btw, I'm not the one who made it possible to type this, who made me go on living.
It's like crediting XD
So, here it is..

All the credit's go to (in alphabetical order): Cookie, Mi-chu, Minoru, Pii, Riceball, Tommy, Yuta
Thanks to these 7 people I'm still sitting here, maybe not healthy, but alive. Thank you dears <3


Anyway, Nicola.
Why are you meant to be in my life?
Why can't you give me more time?
Why did you keep my number?
Why did you keep my adress?

Why.. the question which nobody can answer.